Categoría 'Sin categoría'

Apoya a“Edizioni Anarchismo”ri lagundu

“Edizioni Anarchismo” italiar argitaletxe anarkista historikoaren lan-taldeak laguntza-ekonomiko eskaera bat luzatu berri du proiektuarekin aurrera jarraitu ahal izateko beharrezkoa duen dirua lortzeko. Argitaletxea gaur egun esku artean dauzkan proiektu guztiak editatu eta inprimatu ahal izateko behar duen dirurik gabe aurkitzen da. Horregatik mugimendu anarkistari egindako laguntza eskaera.

Argitaletxeak, 1975etik, Alfredo Maria Bonanno (Catania, 1937) anarkismo insurrekzionalistaren teoriko nagusienaren idazlanak kaleratu ditu eta oso katalogo zabala sortu du. Baina azken urteotan proiektuaren sortzaile eta euskarri nagusia izan den Bonannok bizitako gertaeren ondorioz (2010ean Grezian atxilotu eta espetxeratu zuten kide bati banku lapurreta batetan laguntzeagatik, eta gerora minbizia topatu zioten) argitaletxearen biziraupen ekonomikoa kolokan dago.

_____________________________________________________________________________

El equipo de la histórica editorial anarquista italiana “Edizioni Anarchismo” ha hecho un llamamiento al movimiento anarquista para solicitar apoyo económico para conseguir el dinero necesario para poder continuar con su proyecto. Actualmente la editorial no dispone de dinero para poder editar e imprimir la multitud de obras que tiene entre manos. De ahí su llamamiento.

Esta editorial lleva desde 1975 editando y difundiendo las obras del siciliano Alfredo Maria Bonanno (Catania, 1937), uno de los máximos exponentes teóricos del anarquismo insurreccionalista, y ha creado un extenso catalogo. Debido a los acontecimientos vividos por Bonanno, fundador y alma mater del proyecto, a lo largo de los últimos años (su detención y encarcelamiento en Grecia en 2009 por ayudar a un compañero que robó un banco, la detección de un cáncer…) la supervivencia económica del proyecto editorial corre un gran riesgo.

Argitaletxearekin harremanetan jartzeko/para contactar con la editorial:

Annalisa Medeot

Casella postale 3431

34128 Trieste (Italia)

e-mail:  edizionianarchismo@gmail.com

argitaletxearen web-orria/ página web:   www.edizionianarchismo.net

Escrito por CGT-LKN Hezkuntza saila in Sin categoría y tiene Sin Commentarios

Un jóven muerto tras una actuación de la Policia Vasca con pelotas de goma

EL JOVEN HERIDO GRAVISIMAMENTE EN BILBO TRAS UNA ACTUACIÓN DE LA POLICIA AUTONOMA ESPAÑOLA HA FALLECIDO

TELEFONO Y CORREO ELECTRONICO PARA LAS PERSONAS QUE PUEDAN TESTIFICAR SOBRE LO OCURRIDO
Hay un teléfono para el que se quiera poner en contacto con los amigos para testificar y un correo 679051810aguantalivan@hotmail.com
Concentración de repulsa en Bilbo y de recuerdo a Iñigo. Más de mil personas exijen la dimisón de Ares y depuración de responsabilidades en la Policia Autonoma española, creada por el PNV
Más de 1.000 personas se han concentrado en Bilbo, justo en el lugar donde Iñigo cayo herido gravisimo, según muchisimos testimonios, sus propios amigos y como todo apunta a cuenta de un pelotazo de la tristemente famosa Brigada Móvil de la Policia autonoma española, ertzanta también conocida.

Había precendentes. Hace varios años la Rosa Zarra, falleció una semana despues de que la propia ertzantza le propianse u npelotazo. No hace ni 10 día que un jóven gazteiztarra resultase gravemente gherido trás otra actuacion de este cuerpo pólicial español. Ahora estamos ante la muerte de un jóven de basauri, que parece ser su délito fue estar en el momento no oportuno, en el lugar no oportuno. se celebraba un evento deportivo, un post-partido del athletic de Bilbao y según testigos una enganchada que pasó inadvertido para casi todo el mundo entre dos personas, hizo que apareciese la polícia vasca, lanzando pelotazos de goma a muy escasa distancia, a sabiendas de la peligrosidad de este arma represiva.

ha estado varios días entre la vida y la muerte y hoy ha fallecido, un joven de 28 años con toda la vida por delante. Se exije responsabilidades en la policia autonoma y la dimisón de Ares, el consejero de la porra. Y bien que la ha utilizado en su nefasta gestión. Pero no hay que olvidar que la ertzantza es una creación del PNV y que estos métodos no son nuevos. En las épocas en que sus máximos responsables eran del PNV sus actuaciones eran identicas.

la gente se ha concentrado en Bilbo, ha arropado a su familia y amigos, pero también ha dicho que ya basta de represión gratuita por parte de Ares y su muchachada.


L@s amig@s de Iñigo, muerto trás una actuación policial con balas de goma, abren una pagina en facebook para reclamar justicia
http://www.facebook.com/pages/Goian-Bego-I%C3%B1igo/277252119025310

Escrito por CGT-LKN Hezkuntza saila in Errepresioa-represión,Sin categoría y tiene Sin Commentarios

Makroespetxearen aurka- Contra la macrocárcel de Zubieta (Donostia)

SOBRE EL PROYECTO DE CONSTRUCCIÓN DE LA MACRO-CÁRCEL EN ZUBIETA (GIPUZKOA) 

Los agentes sociales aquí presentes, que venimos trabajando en contra de la construcción de macro-cárceles en Euskal Herria, queremos mostrar a la sociedad vasca, a nuestras instituciones y a los partidos políticos en general y, en particular a los partidos con representación en el Ayuntamiento de Donostia-San Sebastián, nuestra preocupación por la falta de claridad y de criterio a la hora de tomar la importante y trascendente decisión de futuro de construir una cárcel en el municipio de San Sebastián.

El anterior gobierno socialista invirtió 3.000 millones de euros de dinero público en construir nuevas macro-cárceles sin previsión del elevado costo que supondría mantenerlas, sin dotar a los presupuestos generales del estado de partidas para incrementar los recursos humanos y materiales necesarios para su funcionamiento. El costo anual de mantenimiento de las macro-cárceles es muy elevado (según nuestros cálculos en el caso de Zubieta de más de 30 millones de euros anuales, que no nos olvidemos salen de nuestros bolsillos).

La inviabilidad de estas macro-infraestructuras se evidencia con la actual política del gobierno popular de recortar el déficit público puesto que supone, entre otros recortes, el no convocar nuevas plazas de funcionarios de prisiones para dotar de personal a estos centros. Tenemos el precedente de la nueva macro-cárcel recién inaugurada en Zabaia (Iruña de Oca-Álava). Esta cárcel no puede llenarse debido a la falta de funcionarios, además la prisión, tal y como se ha denunciado recientemente funciona a medio gas, con escasas actividades y dos personas presas en cada celda para ocupar menos espacio y poder funcionar con el personal que ha sido trasladado de la otra prisión ubicada en el mismo municipio (Nanclares de la Oca ).

Nuestro rotundo rechazo a este proyecto responde a los siguientes motivos:

1º La construcción de macro-cárceles que se inicia en 1991 con el Plan vigente de amortización y creación de centros penitenciarios responde a las demandas del negocio penal no a las funciones legislativas que se otorgan al cumplimiento de penas.

2º No existe un diagnóstico sobre las necesidades de plazas (número, tipo, formas de cumplimiento) ni a nivel de Euskadi, ni de Gipuzkoa que fundamenten la pertinencia del proyecto de Zubieta y, se ha utilizado mediáticamente el argumento de que la cárcel de Martutene está en condiciones deplorables no por una preocupación por las personas recluidas en ella, sino por el interés de justificar la necesidad de la nueva cárcel en Zubieta y de cerrar Martutene debido a intereses urbanísticos ajenos a las necesidades tanto de las personas presas como de la ciudadanía del municipio de Donostia-San Sebastián.

2º El proyecto de cárcel en Zubieta que inicialmente se ha hecho público se pretende ubicar en un espacio de 15 hectáreas , con 504 celdas compartidas, mas 120 complementarias, propuesta que es incompatible con lo que establece la ley y, la convierte en la práctica en una macro-cárcel capaz de albergar a más de 1.200 personas.

Además hemos de tener en cuenta que no es para responder a las necesidades de cumplimiento de condenas de las personas con residencia administrativa o arraigo en Gipuzkoa, la mayoría de las personas que cumplirán sus condenas serán, tal y como ocurre ahora, de fuera de Gipuzkoa, puesto que este territorio no cuenta con más de un total de 600 personas residentes cumpliendo condenas, las cuales en su mayoría cumplen condenas fuera de aquí. Por otro lado, la condición fronteriza de Gipuzkoa hace que  casi la mitad de la población encarcelada en este territorio sea foránea.

3º No se ha tenido, una vez más, en cuenta la opinión de quienes viven en Zubieta, de su vecindario, antes de poner en marcha un proyecto mastodóntico.

4º La política del actual gobierno de construir macro-cárceles y en general de construir nuevas prisiones, responde a un modelo que en lugar de buscar crear las condiciones para que haya menos personas recluidas mediante el impulso de políticas de incorporación social, apuesta por mantener la penalización y el encarcelamiento como la fundamental, por no decir única respuesta a los conflictos sociales, apuesta que está en el origen del incremento desmesurado de la población recluida.

5º Consideramos que la actual administración de justicia penal ha venido demostrando su ineficacia puesto que es incapaz de proteger y reparar a las personas cuando somos víctimas de un delito, ni de garantizar nuestros derechos fundamentales cuando somos procesados o penalizados como presuntos infractores, por lo que resulta imprescindible revisar su papel.

6º El actual modelo de prevención y lucha contra el delito que tenemos viene demostrando que se centra principalmente en la criminalización selectiva de colectivos en situación de exclusión social y de determinados tipos de disidencia política, no existiendo un debate político participativo sobre qué modelo y prioridades en la lucha contra el delito se ha de establecer desde los intereses generales y plurales de la ciudadanía y no desde los intereses particulares del estado y de sus aparatos de control policial y penal. Y mucho menos existe un diagnóstico y debate sobre las respuestas más adecuadas que hemos de articular para la prevención y tratamiento del delito.

Por todas estas razones rechazamos el proyecto e instamos a todas las instituciones implicadas a que acaten la resolución mayoritaria del Parlamento Vasco de Febrero de 2006 en la que se pronuncia explícitamente en contra de la construcción de la cárcel de Zubieta, aprovechando la propuesta de paralización de las obras propuestas por el actual gobierno central para aplicar un modelo de ejecución penal de orientación social acorde con las necesidades de nuestro territorio.

Por eso planteamos al actual gobierno de Bildu en el Ayuntamiento de Donostia-San Sebastián, al resto de los grupos políticos municipales que lo representan y a los responsables del Gobierno Vasco con capacidad de decisión sobre qué modelo de servicios y centros podrían crearse, que por encima de otros intereses prioricen las necesidades que Gipuzkoa y la CAPV tienen de plazas de ejecución penal para garantizar las  condiciones básicas y lograr la finalidad que la legislación vigente otorga a las penas, que no es otra que la resocialización que evite la recaída en el delito.

Donostia-San Sebastián, marzo de 2012

Loiola Extea, Arrats, Salhaketa, Pastoral Carcelaria de Hernani, Ezkerretik Bilduz, Coordinadora Anti TAV de Donostia, de Hernani y de Gipuzkoa. Grupos contra el Superpuerto de Pasaia, Coordinadora de Plataformas Anti Incineradora de Gipuzkoa, Antikapitalistak,  Ekologistak Martxan                                                                   http://www.salhaketa.org/1303/2012/03/19/

Las organizaciones que quieran adherirse al manifiesto estamos en fase de recogidas de firmas. Podéis hacer llegar vuestra adhesión: salhaketa-araba@salhaketa.org

 

GIPUZKOAKO ZUBIETAKO MAKRO-KARTZELA ERAIKITZEKO EGITASMOAREN INGURUAN

Hemen bildu garen gizarte eragileok, Euskal Herrian makro-kartzelak eraikitzearen kontra egonik, gure ardura azaldu nahi diogu euskal jendarteari, gure instituzioei eta bereziki Donostiako udalean ordezkaritza duten talde politikoei. Izan ere, uste dugu irizpide eta argitasun falta nabaria ematen ari dela Donostiako udalerrian eraikiko litzatekeen presondegiaren inguruan, erabaki garrantzitsua etorkizunari begira.

Pasadan legegintzaldiko gobernu sozialistak 3.000 milioi euro bideratu zituen diru publikotik makro-kartzela berrien eraikuntzarako. Azpiegitura erraldoi hauen mantenuak suposatuko zuen diru kopuruaren aurrikuspenik egin gabe, beraein funtzionamendu egokirako ezinbestekoak liratekeen giza baliabideentzako zein baliabide materialentzako partidak handitu gabe Estatuko aurrekontuetan. Makro-kartzelen mantenu kostuak oso handiak dira (gure kalkuluen arabera, Zubietako kasuan, 30 milioi euro urteko).

Azpiegitura erraldoi hauen bideragarritasun eza, agerian geratzen da gobernu popularrak defizit publikoa murrizteko abian jarritako politikekin. Izan ere, besteren artean, presondegietako funtzionario-lanpostu berrientzako deialdirik ez egitea suposatu baitu, presondegien funtzionamendurako beharrezkoa den gutxienekotik behera geratuz. Araban inauguratu berri den Zabaiako kartzelaren aurrekaria daukagu. Kartzela hau ezin da bere edukiera osoan erabili funtzionario gehiagoren beharra dela eta, jarduera gutxi daude eta presoak binaka daude ziegetan preso baino ziega gehiago egonik ere.

Egitasmo honen aurreko gure kontrakotasun argia ondokoan oinarritzen da:

1-       1991an presondegien eraikuntza eta amortizazio planaren bitartez abiatzen den makro-kartzelen eraikitzea, zigorraren inguruko negozioarekin du harremana. Ez legearen arabera zigorrari ematen zaion ustezko helburu birgizarteratzailearekin. 

2-      Zubietako egitasmoa justifikatuko lukeen beharren inguruko ikerketarik ez dago, ez Euskal Herri mailakorik ez eta Gipuzkoa mailakorik ere ez. Mediatikoki, Martuteneko espetxearen gabezi larriak erabili dira aitzakia bezala kartzela berria eraiki beharra argudiatzeko. Baina oinarrian dagoena ez da preso dauden pertsonen bizi baldintzekiko ardura, baizik eta hirigintzari loturiko bestelako interesak.

3-      Publikoki eman diren datuen arabera, Zubietako kartzelak 15 hektareatako eremu bat beteko luke, partekatzeko 504 ziegekin, beste 120 osagarrirekin. Legearekin bateraezina den proposamena, eta praktikan 1200 pertsonentzako edukiera ahalbidetzen duen makro-kartzela eredua. Egitasmo hau ez dago zigor askatasun gabetzailea bete beharrean aurkitzen diren gipuzkoarren edo Gipuzkoan bizileku administratiboa duten pertsona kopuruaren arabera pentsatua. Zigorra beteko luketenen gehiengoa ez litzateke herrialdekoa. Bizilekua Gipuzkoan duten presoak 600 inguru dira, eta gehienak hain zuzen ere kondena Gipuzkoatik kanpo betetzen dute.

4-      Egitasmo erraldoi hau abian jartzeko orduan, beste behin ere, Zubietako herritarren iritzia ez da kontutan hartua izan.

5-      Makro-kartzela berrien eraikuntzan oinarritzen den Gobernuaren politika honek, ez du bilatzen birgizarteratze ekimenen bitartez askatasun gabezian dauden pertsonen kopurua murriztuko luketen baldintzak sortzea. Aitzitik, gizarte gatazkei erantzuteko modu bakar bezala kartzelaratzea eta zigortzea aurreikusten ditu. Apustu honek azaltzen du preso kopuruaren etengabeko hazkundea.

6-      Orain arteko justizia penalaren kudeaketak bere porrota aspaldi erakutsi zuela deritzogu. Delitu bat pairatzen dugunean ez delako gai gu babestu eta kalteak konpontzeko; ustezko delitugile bezala prozesatuak garenean gure oinarrizko eskubideak errespetatzeko ezgauza delako. Birplanteamendu orokor bat behar da.

7-      Egun nagusi den delituaren trataera eredua, bazterketa arriskuan dauden gizarte-taldeen eta disidentzia politikoaren kriminalizazio selektiboan oinarritzen da. Estatuaren zein bere kontrol polizial eta penalerako aparatuen interesei baino, herritarron beharrei erantzungo dien delituaren tratamenduaren inguruko eztabaida politiko publiko eta parte-hartzailerik ez dago, eta behar-beharrezkoa da. 

Arrazoi guzti hauengatik,  egitasmoaren kontra azaltzen gara, eta esplizituki Zubietako makro-kartzelaren eraikuntzaren aurka azaltzen zen Eusko Jaurlaritzaren 2006ko otsaileko ebazpena bete arazi dezatela galdegiten diegu inplikatutako erakunde publikoei.  Bide batez, eraikuntza lanen gelditzeak bestelako zigor sistema bat ezartzeko aukera ireki beharko luke, ikuspuntu gizatiar batean eta herrialdearen beharretan oinarritua.

Guzti honengatik, Donostiako udaleko Bilduren gobernuari zein bertan ordezkaritza duten gainontzeko udal ordezkariei, eta sortu litezkeen zerbitzu ereduen inguruan erabaki ahalmena duten Eusko Jaurlaritzako arduradunei, bestelako lehentasunen alde egin dezatela eskatzen diegu. Gipuzkoan eta EAEn behar diren zigorra betetzeko plazak kontutan hartuta, zigor askatasun gabetzaileei legediak ematen dien ustezko funtzioa, birgizarteratzea hain zuzen ere, bete dadin.

 

Donostia-San Sebastián, 2012ko Martxoa

Escrito por CGT-LKN Hezkuntza saila in Sin categoría y tiene Sin Commentarios

PPren Lan Erreformaren neurri nagusiak

Formakuntza kontratua:

16-30 urte bitarteko gazteentzat; orain 30 urtetaraino luzatzen da.

Langabezi tasa %15a edo handiagoa baldin bada adina 33 urtetaraino luzatu daiteke.

Soldata gaur egungo Lanbidearteko Gutxieneko Soldataren (SMI) %75-85 bitartean kokatu daiteke, hau da 480-500 euro artean.

Enpresek Gizarte Segurantzari langilearengatik kotizatu beharreko diru kopurua murrizten da (%100eraino zenbait kasutan). Gainera enpresek, lehenengo kontratua duten gazteak kontratatzeagatik 3000 euro bitarteko diru laguntza jasoko dute.

Ekintzaileentzako kontratua:

50 langile baino gutxiago dituzten enpresantzat (Espainiar estatuan %99,23).

Langileentzat urte beteko froga-aldia ezartzen du; orain arte 2-3 hilabetetakoa zenean (gehienez 6 hilabetetakoa). Aldi honetan langilea kausa jakinik gabe eta kalte ordainik jaso gabe kaleratua izan daiteke.

Enpresak langilea bere soldataren %25a langabezi prestakuntzarekin ordaintzera/osatzera behartu dezake (kontratua lortu nahi badu).

Enpresek, lehenengo kontratua duten gazteak kontratatzeagatik 3000 euro bitarteko diru laguntza jasoko dute.

Enplegu-erregulazio espedienteak (ERE):

Orain arte administrazioak gainbegiratu eta onartu behar bazituen, orain baimen hori ezabatu egiten da etaenpresak 15 eguneko epe batekin ERE bat abian jarri dezake eta berak aukeratu ditzazke kaleratuko dituen langileak. Langileentzako kalte ordainak Estatuak ordainduko ditu.

Administrazioentzat lan egiten duten langileei ere ezarri ahal izango zaizkie neurri hauek 3 hiruhilabete jarraietan aurrekontu publikoetan murrizketak ematen baldin badira.

Bidezko kaleraketak:

Arrazoiak: Orain arte arrazoi ekonomikoak (galerak), teknikoak, enpresaren antolaketa edo ekoizpenarekin lotutakoak. Eta orain bi hilabetetan zehar gaixotasun bategatik 9-20 egunetan lanera ez joategatik norbait kaleratzeko aukera dago.

Kalte ordainen murrizketa: 45 egunetako soldata lan egindako urte bakoitzekoa baze orain 33 egunetara murrizten da, eta gehienezko muga 42 ordainketetan bazegoen orain 24ra murrizten da.

Lan baldintzen aldaketa:

Arrazoi ekonomikoak (galerak), teknikoak, edota enpresaren antolaketa edo ekoizpenarekin lotutako arrazoiengatik enpresak lan baldintzak aldatu ditzazke: soldaten murrizketa, ihardunaldien murrizketa  (%10-70 bitartean), jarduera edo ordutegien aldaketa, etab.

LAN ERREFORMA HONEN AURKAKO BORROKA EZINBESTEKOA DA LAN BALDINTZEN PREKARIZAZIO BASATIA GELDIARAZTEKO !!!

KRISIAREN ERANTZULEAK BANKUAK ETA KAPITALISMOAREN FINANTZA SISTEMA ETA HOIEN SERBITZARIAK DIREN GOBERNUAK IZAN DIRENEAN, HAIEK SORTU DUTEN EGOERA HAU KRISIALDIAREN ONDORIOAK JASATEN DITUEN LANGILEGOAREN BALDINTZAK OKERTZEKO BALIATU NAHI DUTE, LAN ESKU MERKEAGOA ETA OTZANAGOA LORTZEKO. 

Escrito por CGT-LKN Hezkuntza saila in Sin categoría y tiene Sin Commentarios

CUNEO-KO ANTIFAXISTEKIN/ANARKISTEKIN ELKARTASUNA


2011ko otsailaren 26an “Casa Pound” erakunde faxistak Italia iparraldeko Cuneo hirian (Torinoko eskualdean) egoitza bat irekitzeko asmoa zuen, II Mundu Gerra garaian faxisten eta nazien aurka borrokatu ziren hainbat partisanoren jaioterrian hain zuzen.  Probokazio honen aurrean bertako antifaxistek elkarretaratze bat antolatu zuten eta bertan faxisten eta antifen artean liskarrak izan ziren.

Istilu hoien harira maiatzaren 27an italiar polizia Cuneoko 3 anarkista ezagun atxilotzen saiatu zen –hirurak “Nunatak” aldizkaria argitaratzen duen taldeko kideak eta Torino-Lyon arteko AHTaren eraikuntzaren aurkako ekintzaile ezagunak-, aldi berean hainbat miaketa burutu zituen eskualde osoan. Luca Ghezzi atxilotu eta gutxira Fabio ere atxilotu zuten, gerora biak haien etxeetan atxilotuak izatera igaro zirelarik (kontrol neurri zorrotzpean). Guido Mantelli-k berriz ihes egitea lortu zuen. Hirurokin batera beste 18 antifaxista ere auziperatuak izan ziren, faxistak aldiz pakean utzi dituzte.

2011ko azaroaren 26an, Cuneoko epaitegian, 2012ko urtarrilaren 25ean hasiko den gertaera hauen gaineko epaiketa prestatzeko lehen bista ospatu zen. Egun horretan Guido-k bere burua epaitegiaren aurrean aurkeztu zuen, klandestinitatean 8 hilabete eman ondoren. Guido, epaiketa hasi arte, bere etxean atxilotuta egotera zigortu dute. Bestalde mugimendu antifaxistak elkarretaratze bat antolatu zuen epaitegiaren aurrean.

Epaiketa ondoren, poliziak, elkarretaratzean parte hartu zuen Arturo Fazio (hau ere anarkista ezaguna eta “Nunatak”eko kidea) atxilotu zuen 1998 urteko auzi bategatik: 1998ko apirilaren 4ean Brosso herrixkako hilerrian, Torinoko espetxean urkatuta agertu zen Edoardo Massari “Baleno” (anarkista, okupa eta Torino-Lyon arteko AHTaren eraikuntzaren aurkako ekintzailea) ezagunaren hiletan izandako istiluengatik atxilotua eta kondenatua izan zen. Balenoren familiak hedabideei hiletara ez agertzeko eskatu arren zenbait kazetari hilerrira agertu zirenean Balenoren kideek haien aurka egin zuten.  Auzi honengatik Arturok denboraldi bat preso eman zuen eta 3 urtetako espetxe zigorra jaso zuenean ihes egin eta gero 9 urte klandestinitatean pasa behar izan zituen 2010an amnistia batek etxera itzultzeko aukera eman zion arte. Orain, 13 urte geroago, epaileek zigor hartatik 2 hilabete betetzear dituelaren aitzakiaz Arturo berriro espetxeratu dute.

Auziperatuei elkartasuna adierazteko helbideak:

 

Arturo Fazio

c/c via Pianezza

10151 Torino (Italia)

 

 

Nunatak

c/o Biblioteca Popolare Rebeldies

via Savona 10

12100 Cuneo (Italia)

nunatak@autistici.org

 

 

 

 

Informazio eguneratua eta atxilotutakoen adierazpenak lortzeko:    www.informa-azione.info

 

 

INFORMAZIO OSAGARRIA

Val Susa edo Susako harana

Susako harana, Italia iparmendebaldean, Frantziarekin muga egiten duen Piemonte eskualdeko Torino (gaztelaniaz Turin bezela ezaguna) probintzian kokatutako haran txiki bat da. Torinoko iparmendebaldean, italiar lurretan dagoen Alpeak mendikate garaiaren zatian kokatuta izanik oso lurralde menditsua da. Bertan 39 udalerri eta 90.000 biztanle daude, eta italieraz gain beste bi hizkuntza mintzatzen dira: okzitaniera eta franko-probentzala.

Val Susako AHTaren auzia

XX. mendeko azken hamarkadan Frantzia eta Italiako hiri nagusiak lotzeko Torino eta Lyon artean Abiadura Handiko Trenbide sare bat eraikitzea proiektatu zutenean, honek Alpeak Val Susatik zeharkatuko zituela aurreikusi zuten. Proiektua ezagutu eta berehala horrek haraneko ingurune naturalean eragingo zituen txikizioak galerazteko, Torinoko eskualdean, “No TAV” izenarekin ezaguna den AHT-TAVaren aurkako herri mugimendu zabala eratu zen.

Alderdi politiko eta sindikatu gehienek zuzenean zein zeharka (itxurazko oposaketa sinbolikoa eginda)  AHTa eta haren inguruan mugitzen diren interesak babesten dituztenez, trenbidearen aurkako mugimendua herri mailako komite eta batzar autonomo eta irekien bitartez antolatu zen. Urte guzti hauetan proiektu txikitzaile honen aurka hamaika ekimen ezberdin burutu dira: manifestazioak, greba orokorrak, errepide eta trenbide mozketak, mendi martxak, topaketak, desobedientzia zibileko ekintzak, e.a. Oposaketa mugimendu horretan Torino eskualdeko anarkistek eta etxe okupatuek hasieratik oso parte hartze aktiboa izan dute.

EDOARDO MASSARI BALENO(Tximista) (1963-1998)

 

Edoardo, 1963ko apirilaren 4ean, langile familia baten barnean jaio zen Italia iparraldeko Piemonte eskualdeko Ivrea herrian, Alpeen magalean. Nerabezarotik Torino eskualdeko mugimendu anarkista insurrekzionalistan eta okupazioaren mugimenduan sartuta egon zen.

 1991ean etxe okupatu baten desalojoa salatzeko udaletxe baten okupazioan (argazkian) parte hartzeagatik 7 hilabetetako espetxe zigorra jaso zuen (zigor txikia izanik ez zuen espetxean sartu behar izan). 1993ko uztailean berriz, bizikleta bat konpontzen ari zen bitartean, soldadurarako gas bonbona lehertu egin zitzaion eta zauri arinak eragin zizkion. Osasun zentrura zauriak sendatzera joan zenean poliziak Edoardo bertan atxilotu zuen zauriak lehergailu bat prestatzen ari zenean egin zituela leporatuta. Muntai honen ondorioz anarkista gazteak 2 urte eta 8 hilabetetako zigorra jaso zuen eta 1996ko abendura arte preso egon behar izan zuen. Preso zegoela hainbat protesta burutu zituen; haren zigorraren bidegabekeria salatzeko, espetxean jasandako tratu txarrak salatzeko zein beste presoei laguntzeko.

Espetxetik ateratakoan berriro murgildu zen garai hartan errepresio gogorra jasaten ari ziren mugimendu anarkista insurekzionalistan eta okupan, eta baita Lyon (Frantzia) eta Torino (Italia) artean eraiki nahi zuten abiadura handiko trenaren aurkako borrokan. 1997an Torinoko Collegno eritetxe zaharra okupatu zutenean bertara hurbildu zen eta han Silvano Pellisero eta Maria Soledad Rosas “Sole”rekin topo egin zuen. Azken honekin maitasun harreman bero bat hasi zuen.

1998ko martxoaren 5ean Edoardo, Sivano eta Sole, legedi antiterroristapean atxilotuak izan ziren. Poliziak, 1996tik AHTaren lanen aurka lehergailuak jarri zituen “Lupi grigi” (otso grisak) ustezko taldea osatzea leporatu zien.

Urte bereko martxoaren 28an Edoardo urkatuta agertu zen Torinoko Valleteko espetxeko bere ziegako barroteetaik zintzilik. Hilketa susmo eta samindura izugarriaren artean hainbat protesta ekimen egin ziren Europa osoan zehar eta manifestazio erraldoi bat burutu zen Torinoko kaleetan.

1998ko uztailaren 11an Solek bere buruaz beste egin zuen. Silvanok berriz urte mordoa eman zituen preso haren aurkako inolako froga sinesgarririk ez bazen ere.

 

Escrito por CGT-LKN Hezkuntza saila in Sin categoría y tiene Sin Commentarios

Kalitatezko unibertsitate publikoen alde borrokan- Adierazpena

Azaroaren 17an Catalunya, Valencia, Alacant, Castelló eta Balear uharteetako unibertsitateetako langileek (irakasle, PAS eta beste) zein ikasleek, CGT sindikatuak eta ikasleen asanbladek deituta greba eta mobilizazio jendetsuak burutu zituzten goi mailako hezkuntza publikoak jasaten dituen arazoak eta murrizketak salatzeko “La educación pública no se vende, se defiende” lelopean. Egun berean Madrideko erkidego autonomoan maila guztietako hezkuntza publikoan (haur, lehen eta bigarren hezkuntzan zein unibertsitateetan) murrizketen aurkako greba burutu zuten. Nafarroan eta beste erkidego askotan ere antzeko mobilizazioak etengabeak dira. Eta Euskal Autonomi Erkidegoan zer? Eta EHU-UPVn?

Read more…

Escrito por CGT-LKN Hezkuntza saila in Sin categoría y tiene Sin Commentarios

Conflicto exitoso en el IES Zuazola-Larraña (Oñati) contra la reducción de puestos de trabajo en Educación

El Instituto público Zuazola-Larraña de Oñati (Gipuzkoa), bajo una misma denominación, dirección y estructura administrativa, engloba en la práctica a dos centros educativos autónomos, situados en edificios separados: por un lado el Instituto de Educación Secundaria y Bachillerato –Zuazola-, y por el otro, el centro de formación profesional, formación continua y educación de adultos (EPA) –Larraña-. Hasta ahora cada uno de los dos centros contaba con un puesto de secretario administrativo, pero con motivo del traslado voluntario del secretario de Zuazola a un destino nuevo, los responsables de personal del Departamento de Educación del Gobierno Vasco, siguiendo la política de recortes de personal, y amparándose en las ratios de alumnos estipuladas para adjudicar recursos y personal a los centros, decidieron suprimir este puesto administrativo.

Read more…

Escrito por CGT-LKN Hezkuntza saila in Sin categoría y tiene Sin Commentarios